Artikelen, Blogs
Geef een reactie

Cheese with Chopsticks

Als een mainland Chinees ben ik op 3-jarige leeftijd geïmporteerd naar Nederland. Zoals vele van jullie (groot)ouders besloten ook mijn ouders om naar het buitenland te vertrekken en hét te maken. Een grote stap om alles en iedereen achter te laten en naar een onbekend land te verhuizen. Ikzelf zou deze stap niet durven te maken, alle credits voor onze ouders. Wel denk ik vaak genoeg aan het feit dat mijn ouders hier naartoe zijn gegaan voor ons, het gezin. Ik ben hen dan ook ontzettend dankbaar voor de keuze die zij hebben gemaakt. Een leven in China is voor mij onvoorstelbaar. Destijds was er nog sprake van een eenkindpolitiek en ik zou 7 dagen in de week moeten focussen op mijn studie, mij niet gezien.

Als peuter kon ik mij gemakkelijk aanpassen aan de Nederlandse cultuur. Voor mijn ouders was dit een heel ander verhaal. Onze (groot)ouders hebben het ontzettend zwaar gehad als eerste generatie migranten, daar zijn mijn ouders geen uitzondering op. Mijn vader werkte lange dagen in de keuken en had daarbuiten amper tijd om een cursus Nederlands te volgen. Hij heeft het wel geprobeerd, maar het is net niet voldoende. Mijn moeder bleef thuis om op ons te passen. Zij had haar handen vol aan de 3 jonge kinderen die thuis rondliepen en geld voor een au pair was er niet. Zoals vele van jullie rekenden mijn ouders ook op ons, de kinderen. Een last die mijn vader liever niet had gezien op mijn schouders. Om die reden heeft hij mij ook altijd gestimuleerd om mijn uiterst best te doen op school en een goede opleiding te volgen. ‘Knowledge is the key to succes’ en mijn vader wilde niet dat wij zouden lijden op de manier waarop zij leden.

Als kind ben ik opgegroeid met alleen Nederlanders in mijn omgeving en werd ik niet op het feit gewezen dat ik Chinees ben. Ik had ook geen behoefte aan contact met andere Chinezen. Naar mijn idee had ik vrij weinig raakvlakken met Chinezen. Naarmate ik ouder werd, veranderde dit voor mij. Ik merkte dat ik begrepen wilde worden door mijn vrienden zonder eerst de Chinese gebruiken uit te leggen. Ik had behoefte aan herkenbaarheid.

Deze herkenning vond ik voornamelijk terug in mijn buitenlandse vrienden. Ook in de media vond ik raakvlakken in programma’s zoals: ‘Ajouad: kaaskop of mocro?’ en ‘De braboneger verkaast?!’. Het viel mij echter op dat geen van de verhalen in de media het over een Aziaat heeft.

JONC geeft mij de ruimte om mijn leven met jou te delen. Als opgegroeide Chinees in Nederland kan het niet anders zijn dan dat wij raakvlakken zullen hebben. Ik zal oude en nieuwe verhalen delen, onderwerpen bespreekbaar maken, jou aan het denken zetten, maar vooral vermaken met mijn verhalen.

Let’s start this journey together!

Huanhuan

* afbeelding afkomstig van tumblr.com

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s