Artikelen, Blogs
Geef een reactie

Houdbaarheidsdatum

 

Als asian parents zijn mijn ouders ook standaard. Zij verboden mij vroeger om aan relaties te beginnen. Vriendjes waren ten strengste verboden, school/studie moest mijn main focus zijn in het leven. Ook werd er tegen mij gezegd dat wanneer ik met een vriend zou thuis komen, dat hij dan Chinees moest zijn. Het liefst nog uit onze regio. Nederlanders zouden te verschillend zijn. Destijds begreep ik niet waarom mijn ouders deze eis stelden. Ik ben toch evengoed Chinees als Nederlander? Hoezo zou een Nederlander dan te verschillend zijn?

Vriendjes pas vanaf de 23ste

Volgens de timeline van mijn ouders mocht ik op mijn 23ste aan relaties beginnen. Heb ik mij hieraan gehouden? Uiteraard niet. Ik hield mijn relaties, kwarrels (kwalitatieve scharrels) en dates geheim voor mijn ouders. Ging ik een weekend naar mijn vriend, dan zei ik dat ik een weekend naar een vriendin ging. Daten ging onopgemerkt, omdat mijn ouders beide in de horeca werkten. Overdag waren zij niet thuis en ’s avonds kwamen zij laat thuis of helemaal niet. Ergens was er ook een ongeschreven regel binnen de community dat wij elkaar niet verraden wanneer iemand stiekem een relatie had.

Houdbaarheidstheorie

Afgelopen jaar ben ik kwarteeuw geworden en vrijgezellig. Voorheen kon ik achter mijn oudere nicht verschuilen voor het standaard gespreksonderwerp: ‘Heb jij al een vriend? Hoe oud ben jij inmiddels dan? Oh, wordt wel tijd om te gaan trouwen hea. Tante/oom zal jou aan een aantal mannen voorstellen.’ Naar mijn idee heerst er bij de oudere generaties nog een houdbaarheidstheorie. Jongvolwassenen zijn gebonden aan een houdbaarheidsdatum: voor die leeftijd moet men getrouwd zijn. Voor zover ik het heb begrepen, mogen vrouwen zelf nog kiezen wanneer zij de leeftijd 18-25/26 jaar zijn. Na die tijd zijn wij afgeschreven en mogen wij blij zijn dat wij gekozen worden. Voor mannen geldt dat zij een langere houdbaarheidsdatum hebben. Alleen heren, als ik het mag geloven zijn jullie na de 30ste ook afgeschreven.

Bedorven en nu?

Na dit jaar ben ik bedorven. Wat moet ik dan? Ja zeggen tegen de eerste optie die ik tegenkom? Volgens mijn moeder en tantes wel, zolang de achtergrond klopt. Daarmee bedoel ik: zijn allebei de ouders nog levend? Hebben die een eigen onderneming? Hoeveel broers/zussen zijn er verder? Gokt, drinkt of rookt diegene? Is degene goed voor jou? Wanneer het antwoord op alle vragen positief is, zijn andere factoren bijzaak. Het maakt niet uit of de ander geen Nederlands spreekt, dat ik geen diepgaande gesprekken kan voeren of dat het alleen vriendschappelijk klikt. Gevoelens spelen voor hen niet mee, wat juist voor mij belangrijk is. Hier zit een generatiekloof. Ik zie mijzelf niet binnen een halfjaar met iemand trouwen, wat mijn moeder totale onzin vindt. Terwijl ik vind dat ik pas iemand leert kennen na de ‘roze wolk fase’, vindt mijn moeder dat ik daarvoor genoeg tijd heb als ik eenmaal getrouwd ben. Totaal verschillende inzichten als het over relaties gaat. Hierdoor botst ik vaak met mijn moeder als ik voor de zoveelste keer te horen krijg dat ik een vriend moet zoeken en dat mijn verwachtingen te hoog zijn.

Het beeld van mijn ouders zorgt er niet voor dat ik ga haasten. Als het komt, dan komt het en anders wacht ik er op. Ja, ik ben expired, maar ‘the one and only‘ zal begrijpen dat ik ook nog goed ben na de houdbaarheidsdatum.

Huanhuan

ps. Ik ben wel benieuwd of jij dit ook zo ervaart en hoe jij er mee omgaat. Laat een berichtje achter!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s